يورا بيلمز يوللار مني

۱۳۸٩/۳/۱٢
بحث روز و بنیان گذار آموزش عشایران

 

جند وقت بود که می خواستم در مورد شادروان بهمن بیگی پدر آموزش عشایری

بنویسم وبه ایشان عرض ارادت کنم،پس از چند روز که سرم خیلی شلوغ بود

خواستم این مطلب را بنویسم که این حمله وحشیانه کماندوهای اسرائیلی به

امدادگران صلح و شهادت عده ای از آنها باعث پریشانیم شد.این اسرائیلیهای

نامرد حتی از مزدور های کثیف خود تقدیر کرده اند!!!!!ولی این را بدانیم که ظلم

هر جا باشد بالاخره فنا خواهد شد و خون بیگناهان  گریبان ظالمان را خواهد گرفت.

                                                                           استاد بهمن بیگی

  یادبود استاد  محمدبهمن بیگی

به دنبال چه می گردید؟ من معجزه خداوند هستم!» من به نام این مردم، با این چشم های پر فروغ، پوست های پر چروک، لباس های ژنده، شکم های گرسنه، با این لب های بی خنده و دل های پرخون، به نام این مردم به نام چوپان ها، مهترها، کنگرزن ها، درودگر ها، هیزم شکن ها، نی زن ها، فعله ها، بی کارها و ولگردها از شما می خواهم که به پا خیزید و روز و شب و گاه و بی گاه درس بدهید، درس بخوانید، درس بدهید، درس بخوانید...»

این بخشی از نوشته های معلم بزرگ ایل، محمد بهمن بیگی است. فردی که در سال 1289 در ایل قشقایی در بیابان متولد شد و در فقر رشد یافت. کسی که عمر خود را برای آموزش عشایر گذاشت و در این راه به قول شاگردانش به ثروت و پست، پشت پا زد و حتی آبرو را گرو نهاد.

بهمن بیگی می گوید: «کلید مشکلات ما در لابه لای الفبا خفته است و من اینک شما را به یک قیام مقدس دعوت می کنم، قیام برای باسواد کردن مردم ایلات.» این معلم بزرگ ایل، 11 اردیبهشت سال جاری چشم از جهان فروبست.


ایرج افشار، ایران شناس و از عشایر سیستان و بلوچستان می گوید که:  وجود چهره های ماندگار، تاثیر پایدار و نیستی ناپذیری بر زندگی جامعه می گذارد. ایرانیان و از جمله مردم فارس، در پیمایش تاریخ دیرپای خو بسیاری از این چهره ها را در میان خود دیده اند و به اعتقاد من، بزرگداشت این چهره ها بزرگداشت تاریخ یک ملت است.


.

دکتر انصاری لاری، رئیس و بنیانگذار دانشگاه حافظ شیرازمی گوید: پیش از این 2 بار درباره محمد بهمن بیگی سخنرانی داشته ام. یک بار در بزرگداشت ایشان در انجمن مفاخر و یک بار هم در باغ عرفان شیراز که برای او مراسمی گرفته بودند. قرار بود سومین سخنرانی در جشن تولد نودسالگی اش در خرداد ماه امسال باشد که متاسفانه این جشن به سوگواری بدل شد.

انصاری لاری با بیان این که بهمن بیگی از مردان شگفت روزگار خود بوده است، اظهار کرد: در یکی از دیدارهایی که با ایشان داشتم، بحث از اعجاز خداوندی پیش آمد و ایشان با سرزندگی که ویژگی شخصیتی شان بود گفتند که «به دنبال چه می گردید؟ معجزه من هستم. به من، گذشته ام، حال، کارنامه و زندگی ام نگاه کنید. من معجزه خداوند هستم.»
وی ادامه داد: و واقعا هم ایشان معجزه بودند. کودکی که در فقر به دنیا آمد در آن شرایط، باید تبدیل به چوپانی می شد اما مبتکر آموزش به عشایر شد.
بنیانگذار دانشگاه حافظ شیراز گفت: بهمن بیگی تمام دغدغه و تلاش خود را روی آموزش عشایر متمرکز کرده بود. دانش آموزی را راه کسب تمام مواهب می دانست. به اعتقاد من باقیات الصالحات بهمن بیگی از جنس انسان و دانش و فرهنگ است.


جهانگیر شهبازی، معاون بهمن بیگی  به ذکر خاطراتی از وی میپردازد. وی یکی از خاطرات را این گونه تعریف کرد: در همان سال های پیش از انقلاب اسلامی، یک بار همسر شاه به میان عشایر آمد و به بازدید از چادرها پرداخت. از محل آموزش ما هم دیدن کرد. بعد از این بازدید روبه بهمن بیگی گفت «شما کار خوبی می کنید که به بچه های فقیر عشایر آموزش می دهید اما وقتی آن ها باسواد شوند تکلیف این توبره ها چه می شود؟» خشم چهره بهمن بیگی را گرفت و پاسخ داد: «من به این ها آموزش می دهم که دکتر، مهندس، معلم و ... شوند. چندین سال ما توبره بافتیم و شما زینت بخش خانه هایتان کردید. حال نوبت شما و فرزندانتان است که توبره ببافید.»
در پایان خانم بی بی سکینه، همسر استاد بهمن بیگی با تشکر از همه کسانی که در این مدات با خانواده استاد همدردی نموده‌اند، گفت: راه بهمن بیگی ادامه دارد و او برای من نمرده است.

 

 

دومان

[ خانه | آرشيو | پست الكترونيك ]