يورا بيلمز يوللار مني

۱۳۸٦/٩/۱٠
 

ركوردي براي تملق و چاپلوسي

در طول زندگيم با توجه به تنوع دستگاه‌هائي كه در آنها كار كرده‌ام با افراد متفاوتي روبرو بوده‌ام و تيپ‌هاي مختلفي را تجربه كرده‌ام.

در طي اين سالها افراد مختلفي را ديده‌ام كه تملق و چاپلوسي را با روشهاي متفاوت‘ مدرن و سنتي انجام داده‌اند.

چند مدت پيش با فردي كه بيش از سي و اندي سال خدمت اداري كرده بود در اين ارتباط صحبت مي‌كردم‘ با توجه به اينكه ايشان تبحر خاصي در جوشناسي جلسات دارند و فوراً موضع خود را براساس قدرت حاكم در جلسات تغيير مي‌دهند‘ نظريه‌اي ارائه مي‌كردند كه !!: در خيلي مواقع بايستي اندكي تملق داشته باشيم!!

چند روز پيش با يكي از دوستان در اين زمينه و افرادي كه ركورد تملق‌گوئي را به هر شكلي اعم از ريا‘ تظاهر‘ فاتحه‌خواني‘ مداحي‘ شاعري‘ مجري‌گري و ... شكسته‌اند صحبت مي‌كرديم كه ايشان خاطره‌اي را در اين مورد گفتند كه در اينجا براي شما مي‌نويسم:

«پدر رئيس دوست من در يكي از شركتهاي معتبر دولتي فوت كرده بودند و همه همكاران در مراسم تشييع جنازه شركت مي‌كنند‘ در هنگام گذاشتن جنازه به داخل قبر يكي از همكاران شاغل در اين شركت وارد قبر مي‌شود و با گريه و زاري مي‌گويد كه من را به جاي جنازه متوفي
(پدر رئيس) در قبر دفن كنيد و با شيون و ناله مي‌گويد كه بايستي من مي‌مردم!! نه اين حاج آقا (پدر رئيسم) كه اين گريه و زاري و تملق بيش از حد اين فرد باعث تعجب شركت‌كنندگان در مراسم مي‌شود و در نهايت فرزند متوفي كه در واقع رئيس شركت مي‌باشد با توجه به اخلالي كه اين فرد در مراسم تشييع جنازه ايجاد كرده بود با عصبانيت و فرياد به او مي‌گويد كه: مرتيكه از داخل قبر بيا بيرون اين پدر من است نه پدر تو!!!!»

حالا از شما مي‌پرسم ايشان ركورد تملق را نشكسته‌اند؟!

 

دومان

[ خانه | آرشيو | پست الكترونيك ]