يورا بيلمز يوللار مني

۱۳۸٩/٩/۱٤
آدرس جدید من!!

                                                                  

  نرسیده به درخت ، کوچه باغی است که از خواب خدا سبزتر است و در آن عشق به اندازه ی پرهای صداقت آبی است. می روی تا ته آن کوچه که از پشت بلوغ ، سر بدر می آرد ، پس به سمت گل تنهایی می پیچی ، دو قدم مانده به گل ، پای فواره ی جاوید اساطیر زمین می مانی و ترا ترسی شفاف فرا می گیرد. در صمیمیت سیال فضا ، خش خشی می شنوی ، کودکی میبینی رفته از کاج بلندی بالا ، جوجه بردارد از لانه نور و از او می پرسی خانه ی دوست کجاست.(سهراب)

دومان

[ خانه | آرشيو | پست الكترونيك ]